Bańka i Przepiórka

Rzeźba dłoni | rzeźba z ceramiki i kamienia rafowego

2.500,00 zl
| /

KOMETA | RZEŹBA DŁONI WYŁANIAJĄCYCH SIĘ Z MATERII

Rzeźba dłoni wykonana została z kamienia rafowego oraz ceramiki.


Wymiary: wysokość 16 cm, szerokość 16 cm.

Razem z rzeźbą dłoni otrzymasz certyfikat autentyczności.

Skąd się wzięła kometa
Jądro komety jest mieszaniną pyłów i drobnych odłamków skalno-lodowych, zestalonego dwutlenku węgla, amoniaku i metanu. W czasie zbliżania się komety do wnętrza układu planetarnego, promieniowanie gwiazdy centralnej powoduje topnienie i parowanie zewnętrznych warstw jądra, strumienie pyłu i gazu formują rozrzedzoną atmosferę, która wystawiona jest na oddziaływanie ciśnienia promieniowania oraz wiatru słonecznego. Zjonizowany gaz odpychany jest w kierunku przeciwnym do kierunku Słońca i tworzy warkocz gazowy, poruszający się zgodnie z liniami pola magnetycznego.  Warkocz pyłowy, z uwagi na zbyt dużą masę wchodzących w jego skład drobin, nie poddaje się odziaływaniu ciśnienia promieniowania korpuskularnego Słońca i jego kierunek zgodny jest z trajektorią lotu komety. Jądro komety ma średnicę od 0,1 do 40 km, a średnica wyplutej przez nią materii wynosi od 50 tysięcy do 250 tysięcy km.

Kometa wykazuje aktywność, kiedy znajduje się w pobliżu gwiazdy, następnie znika w odległych rejonach układu planetarnego, przyjmując postać zamarzniętej kuli skalno-lodowej. Niekiedy komety pojawiają się niepostrzeżenie w centrum układu planetarnego i zderzają z innymi ciałami.

Jądra komet są jednymi z najciemniejszych obiektów krążących w układzie planetarnym, odbijają nie więcej, niż 4% światła słonecznego. Komety podczas swojego przelotu w pobliżu gwiazdy tracą stopniowo masę i z czasem popadają w niebyt.

Wyobraź sobie jak przelatujesz nad horyzontem zdarzeń i widzisz, że twoje jądro jest czarne. Ciągniesz za sobą ogon materii i gazu, w których unoszą się opary oleju transformatorowego z osiemdziesiątego trzeciego, kaseta z napisem Ogród Koncentracyjny i zeschnięte na dnie słoika po miodzie żelowe kuleczki do transportu zwierząt wodnych. Zostawiasz za sobą ślad, który bez użycia teleskopu można oglądać przez krótki moment, później zamienisz się w zimne ciało w odległych rejonach układu planetarnego.

Japońskie słowo RAKU oznacza radość i prostotę. I taka jest właśnie technika tworzenia ceramiki w stylu raku – radosna, żywa a jednocześnie ZEN. Technika odnosi się do sposobu wypału prac ceramicznych, które podczas drugiego wypału palone są w bezpośrednim kontakcie z ogniem, w piecu polowym. Technika ta często stosowana była do tworzenia ceremonialnych naczyń do picia herbaty. Pierwsze naczynia raku powstały z intencją celebracji picia herbaty. 

Sam proces poza wypałem w żywym ogniu zakłada również redukcję w naturalnych materiałach takich jak zioła, trawy, trociny. Rozpalone do czerwoności naczynia wyciąga się z ognia szczypcami a następnie poddaje redukcji układając je na trawie lub zamykając w pojemnikach z trocinami i kwiatami. Dym z płonących roślin wnika w strukturę ceramiki nadając jej niepowtarzalne wzory i spękania wysycone czernią.